ऐसा हा लौकिक कदा राखवेना

ऐसा हा लौकिक कदा राखवेना ।

पतितपावना देवराया ॥१॥

संसार करिता म्हणती हा दोषी ।

टाकिता आळसी पोटपोसा ॥२॥

आचार करिता म्हणती हा पसारा ।

न करिता नरा निंदिताती ॥३॥

संतसंग करिता म्हणती हा उपदेशी ।

येरा अभाग्यासी ज्ञान नाही ॥४॥

धन नाही त्यासी ठायीचा करंटा ।

समर्थासि ताठा लाविताती ॥५॥

बहु बोलो जाता म्हणती हा वाचाळ ।

न बोलता सकळ म्हणती गर्वी ॥६॥

भेटीसी नवजाता म्हणति हा निष्ठूर ।

येता जाता घर बुडविले ॥७॥

लग्न करू जाता म्हणती हा मातला ।

न करिता जाला नपुंसक ॥८॥

निपुत्रिका म्हणती पहा हो चांडाळ ।

पातकाचे मूळ पोरवडा ॥९॥

लोक जैसा ओक धरिता धरवेना ।

अभक्ता जिरे ना संतसंग ॥१०॥

तुका म्हणे आता ऐकावे वचन ।

त्यजुनिया जन भक्ती करा ॥११॥