जिचा न कळे आदीअंत

जिचा न कळे आदीअंत ।

तेचि सद्गुरुलीलामृत ॥१॥

आणी भानावरी जन ।

गेले जगात जे भ्रमून ॥२॥

कर्तव्यांची जाणीव येई ।

स्वानंदाची ओळख देई ॥३॥

आम्हा दृष्टी असुनी भ्रम ।

गुरुंचे थेट अचूक काम ॥४॥

लीला भक्तांसी अमृत ।

नीरस अभाग्यासी ठरत ॥५॥

दीन म्हणे सदगुरूमूर्ती ।

लीलामृती लागो प्रीती ॥६॥