तूचि देव, गुरु सखा । जन्मोजन्मी आत्मसखा

तूचि देव, गुरु सखा ।

जन्मोजन्मी आत्मसखा ॥

दोषे भरतसे अंतर ।

शुद्ध करिसी निरंतर ॥१॥

होता उद्विग्न मन फार ।

होशी विसावा, आधार ॥२॥

कधी येता सुखे, मान ।

तूचि देशी आत्मभान ॥३॥

कधी प्रपंची रमता ।

ध्येय जाग देशी चित्ता ॥४॥

होता न ये उतराई ।

याचे स्मरण नित्य देई ॥५॥

दीन म्हणे आर्त भक्त ।

ठेवि पायी करुनी मुक्त ॥६॥