पहा वय, व्यर्थचि गेले रे

पहा वय, व्यर्थचि गेले रे ॥धृ॥

विषय विलासी गुंतुनि गेले ।

काय बरे हे केले रे ॥१॥

मृगमद नाभिसि असता नेणुनि ।

भ्रमता भ्रमता गेले रे ॥२॥

निजरंगे रंगेना ते हे ।

भवोेदधि बुडले रे ॥३॥

या नरदेही, श्री गुरुभजने ।

काही स्वहित करी रे ॥४॥

मग वय, सार्थचि होई रे ॥