सखया स्मरण करी रे

सखया स्मरण करी रे, अंतरि भाव धरी रे ॥धृ॥

विस्मृति जिवपद त्याचे पोटी

अनंत दुःखे कोटी ।

जन्ममरणसंसरण यातना

भोगणे आटाआटी ॥१॥

स्मरणे तो शिव, विस्मृति तो जिव,

कारण भवदुःखाचे ।

शिवपद चिन्मय नित्य निरामय

शाश्वत सहज सुखाचे ॥२॥

नाहं देहो नच मे देहो,

म्हणता ब्रह्म निजांगे ।

विसर न स्मरणातीत सदोदित

सहज पूर्ण निजरंगे ॥३॥