सदा विठ्ठलचिंतन घडो

सदा विठ्ठलचिंतन घडो ।

नामघोष कानी पडो ॥१॥

कली दैत्य अंध युग ।

प्रकाश प्रेमळ पांडुरंग ॥२॥

भिती कोणाची कोणासी ।

पुरते ठावे त्या कलीसी ॥३॥

हात ठेवी कटीवर ।

पुरा धाऽक शत्रूवर ॥४॥

न करी शस्त्र सैन्य गोळा ।

पुरे सात्त्विक भक्तमेळा ॥५॥

जो जो नामासी लागला ।

कली शरण त्यासी आला ॥६॥

लढत अजब विठ्ठलाची ।

चित्ते पालटती शत्रूंची ॥७॥

दीन म्हणे लागो लळा ।

नित्य चिंतू या गोपाळा ॥८॥