स्वर्गलोकीहून आले

स्वर्गलोकीहून आले हे अभंग ।

धाडियेले सांग तुम्हालागी ॥१२.१॥

नित्यनेमे यांसी पढता प्रतापे ।

जळतिल पापे जन्मांतरिची ॥१२.२॥

तया मागे पुढे रक्षी नारायण ।

मांडिल्या निर्वाण उडी घाली ॥१२.३॥

बुद्धीचा पालट नासेल कुमती ।

होईल सद्भक्ति येणे पंथे ॥१२.४॥

सद्भक्ति झालिया सहज साक्षात्कार ।

होईल उद्धार पूर्वजांचा ॥१२.५॥

साधतील येणे इहपर लोक ।

सत्य सत्य भाक माझी तुम्हा ॥१२.६॥

परोपकारासाठी सांगितले देवा ।

प्रासादिक मेवा ग्रहण करा ॥१२.७॥

येणे भवव्यथा जाईल तुमची ।

सख्या विठ्ठलाची आण मज ॥१२.८॥

टाळ आणि कंथा धाडिली निशाणी ।

घ्या रे ओळखोनि सज्जन हो ॥१२.९॥

माझे दंडवत तुम्हा सर्व लोका ।

देहासहित तुका वैकुंठासी ॥१२.१०॥