गेली त्याची जाणा

गेली त्याची जाणा ब्रह्म तोचि झाला ।

अंतरी निवाला पूर्णपणे ॥१०.१॥

पूर्णपणे धाला राहतो कैशा रीति ।

त्याची आता स्थिती सांगतो मी ॥१०.२॥

सांगतो मी तुम्हा ऐका मनोगत ।

राहतो मूर्खवत जगामाजी ॥१०.३॥

जगात पिशाच्च अंतरी शहाणा ।

सदा ब्रह्मी जाणा निमग्न तो ॥१०.४॥

निमग्न तो सदा जैसा मकरंद ।

अंतर्बाह्य भेद वेगळाले ॥१०.५॥

वेगळाले भेद किती त्या असती ।

हृद्गत त्याची गती न कळे कवणा ॥१०.६॥

न कळे कवणाला त्याचे हेचि वर्म ।

योगी जाणे वर्म खूण त्याची ॥१०.७॥

खूण त्याची जाणे जे तैसे असती ।

तुका म्हणे भ्रांति दुजियाला ॥१०.८॥