ज्याची त्याला पदवी

ज्याची त्याला पदवी इतरा न साजे ।

संताला उमजे आत्मसुख ॥५.१॥

आत्मसुख घ्या रे उघडा ज्ञानदृष्टि ।

याविण चावटी करू नका ॥५.२॥

करू नका काही संतसंग धरा ।

पूर्वीचा जो दोरा उगवला ॥५.३॥

उगवेल प्रारब्ध संतसंगकरूनी ।

प्रत्यक्ष पुराणी वर्णियेले ॥५.४॥

वर्णियेले एका गुणनामघोषे ।

जातील रे दोष तुका म्हणे ॥५.५॥