त्रैलोक्य पाळिता

त्रैलोक्य पाळिता उबगला नाही ।

आमचे त्या काई असे ओझे ॥धृ॥

पाषाणाचे पोटी बैसला दर्दुर ।

तया मुखी चार कोण घाली ॥१॥

पक्षी अजगर न करी संचित ।

तयासि अनंत प्रतिपाळी ॥२॥

तुका म्हणे तया भार घातलीया ।

उपेक्षीना दयासिंधु माझा ॥३॥