सत्य सुखासाठी नसे कोठे सोय

सत्य सुखासाठी नसे कोठे सोय ।

धरा आधी पाय गुरूचेच ॥धृ॥

गुरू सांगे तैसे वागावे आपण ।

होई लीन मन घडे सेवा ॥१॥

गुरू देई नाम जपावे अंतरी ।

पापासी संहारी वाढे पुण्य ॥२॥

म्हणे विश्वनाथ पुण्य कर्म होता ।

येई सुख हाता गुरुकृपे ॥३॥