॥ शांतिमंत्र ॥

ईश्वरे उपनिषदांतून,

मंत्र पावन गाइले ।

चित्तात आणि विश्वात,

राहण्या शांति हे दिले ॥

ओंकार स्मरुन उच्चारी,

आता वाणीतुनी जसे ।

जे, जे मनामधे राही,

तेच वाणीमधे असे ॥१॥

मनात जे असे तेच,

वाणीमध्ये सदा वसो ।

वाणीत येतसे तेच,

मनी माझ्या सदा असो ॥२॥

प्रकाशमय हे आत्मन्,

आवाहन तुला करी ।

प्रकटून मज दे दर्शन,

प्रार्थना ही तुला करी ॥३॥

एकत्व पावलेल्या हे,

माझ्या वाणी-मना तुम्ही ।

जाणण्या आत्मस्वरुपाला,

व्हावे तत्पर, समर्थ मी ॥४॥

आत्मस्वरूऽप माझ्याशी,

बोलूदे व्यक्त होउनी ।

श्रवण आणि अध्ययन,

घडो तादात्म्य होउनी ॥५॥

हे आत्मज्ञान जे झाले,

सत्य जे ऐकिले असे ।

ते ना त्याग करो माझा,

असो जागृत जसे तसे ॥६॥

सत्याचे, आत्मस्वरुपाचे,

अध्ययन करीन मी ।

रात्रंदिवस मननाने,

नित्य हे टिकवीन मी ॥७॥

बोलेन युक्त ते शब्द,

वदे मी सत्य नित्य ही ।

देव रक्षण करो माझे,

त्या शब्दांचे सदैवही ॥८॥

ते सत्य आणि सद्ब्रह्म,

सदैव रक्षण करो ।

सत्यरूप परमात्मा,

तो माझे रक्षण करो ॥९॥

जो जो सत्य वदे त्याचे,

सदैव रक्षण करो ।

जो जो सत्य वदे त्याचे,

सदैव रक्षण करो ॥१०॥

ॐ पूर्ण ते, पूर्ण हे सारे,

पूर्णातुन पूर्ण येतसे ।

काढता शून्य शून्यातुन,

शून्य शेष जसे असे ॥११॥

परमात्मा गुरुशिष्यांचे,

करो एकत्र विकसन ।

आणि तसेच सर्वांचे,

करो एकत्र रक्षण ॥१२॥

गुरूंची आणि शिष्यांची,

उन्नती एकत्रच घडो ।

देवाकडून सर्वांचे,

एकत्र रक्षण घडो ॥१३॥

साधुया शौर्य एकत्र,

पराक्रम तसे करू ।

असोत अध्ययन तेजस्वी,

सर्वांनी निश्चय करू ॥१४॥

कशात ना कुणाचाही,

कधीही द्वेष ना असो ।

एकमेकांत ना मत्सर,

मनी दुर्भावही नसो ॥१५॥

हातपाय तशी अंगे,

सर्व सामर्थ्यवान् असो ।

वाचा कान तसे डोळे,

प्राणही बलवान असो ॥१६॥

इंद्रियांमधे तसे सर्व,

बल नांदोत सर्वदा ।

कर्तव्य-अध्ययनासाठी,

समर्थ सर्वही सदा ॥१७॥

उपनिषदांतून जाणून,

घ्यावे मर्म मी सदा ।

ब्रह्म सार सर्वांचे,

ब्रह्म म्हणजे विशालता ॥१८॥

माझ्याकडून स्वीकार,

त्या ब्रह्माचा सदा असो ।

विशालता मी न सोडावी,

ब्रह्म माझ्यामधे वसो ॥१९॥

ब्रह्माने मज न सोडावे,

स्वीकार मम ते करो ।

ब्रह्मरूप मला कधिही,

ब्रह्म ते नष्ट ना करो ॥२०॥

उपनिषदांतील आचार,

आत्मसात घडो मला ।

वसो माझ्यात ते नित्य,

आचरूदे सदा मला ॥२१॥

देव हो, प्रार्थना तुम्हा,

कृपेने हे घडो सदा ।

कानांना शुभ ऐकूदे,

नेत्रांना शुभ पाहुदे ॥२२॥

अंतर्बाह्य सदा आम्ही,

सर्वांगे स्थिर राहूया ।

बलवान, संतुष्ट होऊनी,

देवकीर्तीस गाउया ॥२३॥

देवा तुम्ही दिले जीवन,

तुमच्या स्मरणात घालवू ।

सर्वांच्या ते हितासाठी,

देवकार्यात राबवू ॥२४॥

ॐ शांति हा ‘शब्द’ही नाही,

शांतीचा ‘अर्थ’ ना असे ।

शांतीचा ‘अनुभविता’ नाही,

शांति शाश्वत तिथे वसे ॥२५॥

ॐ शांति: शांति: शांति: ।