रामकृपेची छाया

रामकृपेची छाया माझा मारुति प्राणसखा ।

त्रिभुवनि वाटे धन्य जाहलो पाहुनिया सुमुखा ॥धृ॥

मारुतिराया त्रिभुवनवन्द्या जय जय बलभीमा ।

मात्रा तूझे नामचि देवा नासाया कामा ।

माङ्गल्याचे निधान केवळ निवास तू प्रेमा।

माय माझि गे पूर्ण दयाघन पदनतविश्रामा ॥१॥

रुद्र-रूप तव भयद दुर्जना सान जिथे मेरू ।

रुचिर दिसे ते भक्ता लावी देहभान विसरू ।

रुतूनिया भवपंकि पामरे लागति शोक करू ।

रुदन ऐकुनी धावत येसी स्वभक्तकल्पतरू ॥२॥

तिमिरे ब्रह्मी विश्व भासते सर्प दोरिवरती ।

तिथे ज्ञानरवि उदय पावता विश्व सर्प नसती ।

तिलांजली ती देउनि आता गुणकर्मावरती ।

तिलक भक्तजनि या हनुमन्ता कृष्ण करी प्रणति ॥३॥