नाममार्ग हा सोपा

नाममार्ग हा सोपा, धरि रे ।

वणवण करिसि फुका, का रे ?॥धृ॥

संसाराची चिंता निवारी ।

आशा, भय दूर करी ।

प्रारब्धही मागे सारी ।

अंतरंग शांत करी ॥

आडमार्ग धुंडिसि फुका, का रे ?॥१॥

दिशाभूल, भ्रम टळे ।

सत्यमिथ्या अवघे कळे ।

ऋद्धिसिद्धि धोका टळे ।

संतसंग सहज मिळे ॥

जगामागे जातोसि फुका, का रे ?॥२॥

दीन म्हणे बसल्या जागी ।

अवघे पाही लागे मार्गी ।

प्रेम, निष्ठा ठेवी जागी ।

गुरुखुणे विहरे जगी ॥

आटाआटी करिसी फुका, का रे ?॥३॥