नरदेहा येऊनी स्वहित करावे

नरदेहा येऊनी स्वहित करावे ।

स्वानंदी भरावे मानवा रे ॥धृ॥

मानवा श्रवणी पाडी श्रीगुरुवाणी ।

तेणे सोडवणी होय तुझी ॥१॥

होय तुझी तुला सहजची प्राप्ती ।

मग भवभीती मुळी नाही ॥२॥

मुळी नाही देव सद्गुरुवाचोनी ।

पाहोनी धोंडा पाणी हित काय ॥३॥

हित काय करी स्वप्नीचे वैभव ।

सुख दु:ख भाव सारिखेचि ॥४॥

सारिखेचि भाव जागृति झालीया ।

म्हणुनि गुरुराया शरण जावे ॥५॥

शरण जावे भावे मीपण त्यागावे ।

प्रारब्ध भोगावे सहजचि ॥६॥

सहजचि नाम मनी ध्याता गाता ।

निज ध्यास होता मन राम ॥७॥

मन राम झाले देहा विसंबले ।

कृष्णदासा आले निजभाग्य ॥८॥