सद्गुरू यावे, मम भजनी सादर व्हावे

सद्गुरू यावे ।

मम भजनी सादर व्हावे ॥धृ॥

तव आगमने विघ्ने पळती ।

कामादिक रिपु नष्टचि होती ।

आशातृष्णा मनि बहु झुरती ।

कोठे जावे ॥१॥

भवविपिनीचा मार्ग भयंकर ।

क्षुरधारेपरि म्हणती कविवर ।

सद्गुरु येउनि धरिति जरि कर ।

अमरचि व्हावे ॥२॥

किति रे माझा अंत पहासी ।

मज दीनासी काय मागसी ।

विश्वाचा तू पालक असशी ।

मनि समजावे ॥३॥

माझा धावा हा परिसोनी ।

दंड कमंडलु करि घेवोनी ।

देशिक आले हो धावोनी ।

आसन द्यावे ॥४॥

हृत्पीठावरि गुरू बैसले ।

भजनी प्रेमाचे पूर आले ।

सीतारामी चित्त रंगले ।

सात्त्विक भावे ॥५॥