अज्ञानाचा नाश केला तू दुरिताचा

अज्ञानाचा । नाश केला तू दुरिताचा ॥धृ॥

मी कोण मज हे कळले ।

गुरुकृपाघन मजवरि वळले ।

शान्तिसुखाते मजला दिधले ।

मज नकळत साचा ॥१॥

नाम ऐकूनी रूप पाहिले ।

ध्यान पाहुनी ज्ञान लाभले ।

कृपाप्रसादे एकरूप केले ।

लाभ निजरूपाचा ॥२॥

अनन्य होता चिंता पळाली ।

सर्वाठायी गुरुराज माऊली ।

भक्तावरि करी कृपा साउली ।

ध्यास पदरजाचा ॥३॥

वरिले मी गुरुचरणाला ।

जयाने माझा भवताप राहिला ।

रघुनाथहि ज्या वंदि पदाला ।

धन्य प्रताप गुरुचा ॥४॥