श्री निरंजन रघुनाथ

दु:खाला ओळखुनी, घेउनि जे येत वेष सौख्याचा |

गुंतवूनी संसारी, मनुजाला करीत घास काळाचा |

हे जाणुनी रघुनाथा, दत्तप्रभूंना अनन्य जे शरण |

स्वामी निरंजना त्या, तीव्र तपस्येसही करू नमन ||