न दिसे देव असुनी डोळा

न दिसे देव असुनी डोळा ।

लागे अंजन वेळोवेळा ।। १।।

तुळसी माळ देही धरिली ।

देहबुद्धी नाही गेली ।।२।।

उदंड सद्भक्तीचे श्रवण ।

होवो कृपा राहण्या भान ।। ३।।

दीन म्हणे झाले, गेले ।

कृपे सार्थक होवो उरले ।। ४।।