सद्गुरुनाथा कृपा भाकितो

सद्गुरुनाथा कृपा भाकितो कृपा करा गुरुवरा ।

अनाथ बालक म्हणुनी मजला कडेवरि घेइ जरा ॥धृ॥

अनंतपापे जन्मोजन्मी विस्मरिलो तव पदा ।

स्वतःस मोठे समजुनि देवा ओढविली आपदा ।

अशाच वेळी स्वये प्रकटशी सोडवि हा भोवरा ॥१॥ अनाथ..

नसे योग्यता नसे साधना नसे शरणभाव ।

परमार्थाची ओढही नाही कसा भक्तिभाव ।

संगति तवही कशी लाभली नकळे मज पामरा ॥२॥ अनाथ..

कीर्ती तवही वर्णन करण्या नसे पुण्य वाणी ।

परी अंतरी कसा प्रकटला स्वये चक्रपाणी ।

दर्शन घेउनि पुण्य पावलो तुझे धैर्यसागरा ॥३॥ अनाथ..

बोधे तव हे शांत जहाल्या अंतरिच्या कल्पना ।

स्वरूपस्मरणी ध्यानी उमगे समचरणांच्या खुणा ।

सदासर्वदा गणुसी भेटी सखा बनुनी सोयरा ॥४॥ अनाथ..