आवडीचे संत भेटती ते मज

आवडीचे संत भेटती ते मज ।

सांगावया गुज तुझे देवा ॥१॥

तेव्हा कळे सुख तुझ्या चरणांचे ।

अनेक जन्मांचे जाई पाप ॥२॥

पाहती लोचन रूप डोळाभरी ।

आत ते बाहेरी ध्यानी तुझ्या ॥३॥

म्हणे विश्वनाथ हाचि लाभ खरा ।

जन्माचा सोयरा देवा तूच ॥४॥